Wielki ekran zeszłych czasów - wnętrze 29-calowego telewizora kineskopowego Sony Trinitron KV-29X5K

W schyłku CRT użytkowałem TV Shneider LasVegas 70. Jako jeden z nielicznych miał cyfrowe bebeszki Digit 2000.
Subwoofer 30W w obudowie, wysokie tony stereo w nóżkach i najlepsze - pilot z enkoderem i gałką.
Kineskop 32' nieco gorszy niż w trinitronach - w miarę zwykły Thomson ze zwykłą maską delta tyle że czarną i z filtrami.
Dobrze sie ogladało aż padł (od przepiecia po burzy) scalak dekodera fonii - w wersji chassis Secam nie do dostania. Leżał u elektronika aż ten zszedł i wszystko, łacznie z moim Schneiderem poszło do elektrośmieci. Może bym i płakał ale następcą został Sharp Aquos full hd i skończyła się u mnie epoka CRT.

U mnie trochę mniejszy Sharp 21HS-50C wytrzymał 25lat bez awarii aż do zeszłego miesiąca (oryginalny pilot przestał działać - używałem uniwersalnego).
Spory pobór mocy jest w tych 29" Trinitronach.

rosomak19 napisał:

Do komputera monitor CRT 17" z płaskim kineskopem, dobrze, że technika poszła na przód, bo niestety, ale kila godzin przed CRT i oczy bardzo męczyło. Dzisiaj jako monitor robi mi TV LCD i mogę gapić się przez kilkanaście godzin i nie odczuwam zmęczenia, czy jakiegoś dyskomfortu oczu .

Mój ostatni TV Sony Trinitron miał już 100Hz odświeżanie co powodowało, że obraz nie dość że był bardzo stabilny, nie było widocznego efektu migotania to też nie męczył już tak wzroku przy dłuższym oglądaniu. Miał nawet już wejście VGA i mógł służyć jako monitor.

Topowe monitory komputerowe CRT miały odświeżanie 120Hz a nawet bywały takie co miały 240Hz. Jak ktoś oczywiście źle sobie ustawił odświeżanie na karcie graficznej to nadal miał tylko 60Hz lub 85Hz, mimo że monitor i karta umożliwiały więcej, co mogło męczyć wzrok.

Tak w zasadzie tylko ewentualny efekt migotania obrazu powodował że CRT mogły bardziej męczyć wzrok niż LCD, bo zarówno w przypadku CRT jak i LCD gapisz się wiele godzin na sztuczne źródło światła, co dla ludzkiego oka jest czymś bardzo nienaturalnym i szkodliwym. Ludzkie oko przez lata ewolucji przystosowane jest przede wszystkim do obserwacji światła odbitego od przedmiotów i to najlepiej głównie światła słonecznego.
Dlatego na przykład o wiele przyjemniej i niemęcząco ogląda się obraz rzutowany na ścianę (ekran) w domu lub w kinie. Bo to jest już światło odbite a nie bezpośrednie źródło światła jak CRT, LED czy CFL.

Karaczan napisał:

Co do gier, szczególnie ery 8-16bit to CRT można powiedzieć że sprzętowo dawał dithering i antyaliasing w jednym.
Praktycznie nie da się tego efektu zaemulować poprawnie na ekranie LCD żadnymi sensownymi sztuczkami.
To samo jest z pistoletem świetlnym, tu sztuczkę robiło w jaki sposób CRT odświeża obraz.

Moim zdaniem, problem jest trochę inny. Nigdy nie istniał telewizor LCD ani nawet plazmowy o rozdzielczości 720x576 lub np. 1440x1152, więc jakikolwiek sygnał SD bym nie podał, to zawsze było skalowanie niecałkowite, a to zawsze psuje obraz, szczególnie obraz "komputerowy" z konsoli, czy z komputerka 8-bit.

Najlepszy obraz na LCD, plazmie, OLED, czy inny w połączeniu ze konsolą SDTV jest możliwy do uzyskania, ale na pewno nie z prawdziwą starą konsolą. można to zrobić jedynie z emulatorem na komputerze i to tylko w dwóch przypadkach:
1. Obraz gry zajmuje dokładnie wielokrotność oryginalnej rozdzielczości. Jeżeli NES miał rozdzielczość 256x240, to na przykład na ekranie FHD może być obraz 1536x960, a z zachowaniem proporcji będzie 1024x960
2. Rozdzielczość telewizora wielokrotnie większa niż rozdzielczość konsoli. Wtedy obraz można swobodnie rozciągnąć, ale z algorytmem "najbliższy sąsiad", niektóre piksele rozciągną się do trzech pikseli, niektóre do czterech pikseli. A im wyższa rozdzielczość telewizora, tm różnice będą mniej widoczne, szczególnie na ekranie 4K.

Przerabiałem oba przypadki i obraz jest "jak żyleta", piksele wyraźne. Nie jest rozmyty ani zniekształcony żadnymi filtrami. Oczywiście, pistolety nie będą działać, emulatory symulują pistolet myszką lub w inny sposób.

Karaczan napisał:

Praktycznie nie da się tego efektu zaemulować poprawnie na ekranie LCD żadnymi sensownymi sztuczkami.

Są jednak próby, i to chyba zaawansowane, np. w projekcie RetroArch: https://docs.libretro.com/shader/crt/

andrzejlisek napisał:

Przerabiałem oba przypadki i obraz jest "jak żyleta", piksele wyraźne. Nie jest rozmyty ani zniekształcony żadnymi filtrami. Oczywiście, pistolety nie będą działać, emulatory symulują pistolet myszką lub w inny sposób.

No i właśnie o ten obraz ostry jak żyleta, i widoczne pojedyncze pixele chodzi.
Albo właśnie nie chodzi...
"Zlewanie" się tych punktów powodowało to że grafika była przyjemniejsza dla oka. Do tego używano sztuczek, powiedzmy coś na wzór renderowania fontów w ClearType. A dziś widzisz "twarde" pixele.
Ułomności tamtych wyświetlaczy przekuwano w zalety.

Mnie osobiście nie pasuje widok ostrych jak żyleta pixeli z LCD/OLED w starych grach.


A tak z innej beczki...
Na słuch potrafiliście powiedzieć że TV CRT jest włączony w pokoju?
Taki dziwny dźwięk, nie każdy go słyszał

Tak, 15625 Hz. Od razu było wiadomo, że TV pracuje, podczas gdy rodzice nie słyszeli tego.

Słychać było pisk cewek odchylania poziomego, taki dźwięk na granicy słyszalności

kris8888 napisał:

Topowe monitory komputerowe CRT miały odświeżanie 120Hz a nawet bywały takie co miały 240Hz. Jak ktoś oczywiście źle sobie ustawił odświeżanie na karcie graficznej to nadal miał tylko 60Hz lub 85Hz, mimo że monitor i karta umożliwiały więcej, co mogło męczyć wzrok.

To nie to, bo aktualnie, też mam na TV LCD odświeżanie 60Hz z karty i mówię, w ogóle mnie nie męczy. Może Toshiba zastosował, jakiegoś dobrego leda. A tak swoją drogą, ten TV pracuje tyle lat po często kilkanaście godzin i żadnych problemów do tej pory.

James596 napisał:

Tak, 15625 Hz. Od razu było wiadomo, że TV pracuje, podczas gdy rodzice nie słyszeli tego.

Tak, z wiekiem słuch traci czułość głównie wysokie częstotliwości.

rosomak19 napisał:

To nie to, bo aktualnie, też mam na TV LCD odświeżanie 60Hz

Tak, tylko tu mylisz pewną kwestię. W LCD odświeżanie wiąże się tylko z ewentualną cykliczną zmianą kąta polaryzacji przez grupę pikseli LCD (w domyśle zmianie wszystkich pikseli i treści nawet całego wyświetlanego obrazu), natomiast samo podświetlenie panelu LCD pracuje cały czas na stałym poziomie.

W CRT odświeżanie obrazu wiązało się z wygaszeniem wszystkich aktualnie wyświetlanych linii na luminoforze kineskopu i ponownym ich zapaleniu. Wiązka elektronów jest całkowicie wyłączana na czas powrotu z dołu do góry ekranu. Wygaszane i kreślone są naprzemian raz parzyste a raz nieparzyste linie, nie mniej jednak wiąże się to z cyklicznym, całkowitym wygaszeniem całego obrazu na bardzo krótką chwilę. I to właśnie jest rejestrowane jako to migotanie obrazu.

W LCD tego nie ma. Nawet gdybyś miał odświeżanie 10Hz to żadnego migotania obrazu LCD nie będzie.

Wystarczy pomachać ręką przed ekranem crt i lcd, przy crt zobaczymy efekt stroboskopowy. Dodatkowo stare monitory lcd miały dość wolno reagującą matrycę, więc nawet ustawienie 60Hz odświeżania na karcie graficznej nie powodowało efektu migotania

kris8888 napisał:

Tak, tylko tu mylisz pewną kwestię. W LCD odświeżanie wiąże się tylko z ewentualną cykliczną zmianą kąta polaryzacji przez grupę pikseli LCD (w domyśle zmianie wszystkich pikseli i treści nawet całego wyświetlanego obrazu), natomiast samo podświetlenie panelu LCD pracuje cały czas na stałym poziomie.

Tak masz rację, dzięki za wyjaśnienie. Swoją drogą jest na YT fajny filmik pokazujący w zwolnionym tempie, jak powstaje obraz na CRT.

Moja 29-tka ,którą za nabyłem razem z 25-tką w Antwerpii w 86 miała trzeci mocowany na plecach "głośniczek" basowy.To były bodajże KV-2985 i KV-2586.Za 29 dałem chyba 600 z małym kawałkiem,a za 25 400 cosik zielonego koloru.Kamerka 8mm Sony kosztowała w wolnocłowym ok 700 zielonych.

Piękna sprawa ten telewizor! I taki dokładny opis! Ogromne dzięki za ten post! ))

Moim marzeniem z dzieciństwa było samodzielnie zbudować telewizor. Choć może... dobrze się stało, że nie zbudowałem biorąc pod uwagę te wysokie napięcia przyspieszające... Ale jak to, ja zdolny dziesięciolatek bym sobie nie poradził!? Jak to?! Kto, jak nie ja?! Pamiętam jak zbierałem czasopisma ze schematami ideowymi, męczyłem firmowe serwisy o schematy telewizorów (niektóre przysyłały, a niektóre chyba zakładały, że jakiś dorosły udający dzieciaka próbuje coś wydębić i odmawiały ). Kupowałem też części, które docelowo miały posłużyć do budowy wymarzonego telewizora. Oj, to były czasy...

A takiego Trinitrona kupiła w pewnym momencie moja wspaniała Mama za koszmarne pieniądze w Pewexie. Ale to był prostszy model, tylko ze złączem antenowym, a więc do podłączania 8-bitowych komputerów nadawał się tak sobie... (brak innych gniazd). Miał też chyba kineskop o mniejszej przekątnej, ale już nie pamiętam dokładnie. Coś mi chodzi po głowie, że 20 cali. Niestety psuł się dość regularnie, aż w końcu jeden serwis wziął go do siebie chyba na 2 tygodnie i okazało się, że tam jest chyba jakiś scalak, który nie działał prawidłowo, przez co powodował, że co chwilę coś tam się "paliło" innego. Dotarcie do źródła problemów spowodowało, że telewizor stał się niezawodny. Później na fali pozbywania się "starych gratów" sprzedałem go za jakieś grosze. Szkoda... Fajnie było by mieć jakiś telewizor crt, ale dziś to raczej bym chyba tylko "przytulił" coś małego... Ale mieć wtedy Trinitrona to było coś! Jak etykietka z byciem szlachcicem! Ha, ha!

Swoją drogą ktoś widział gdzieś jakiś dokładny opis, jak po otwarciu obudowy przygotowywać takie crt'ki do naprawy? Chodzi o rozładowanie tych wysokich napięć, by później sobie już spokojnie grzebać w bebechach?

ken-wawa napisał:

Moim marzeniem z dzieciństwa było samodzielnie zbudować telewizor. Choć może... dobrze się stało, że nie zbudowałem biorąc pod uwagę te wysokie napięcia przyspieszające...

W czasach gdy chodziłem do technikum, składałem "Heliosy" na handel, najtrudniejsza do zdobycia była obudowa i kineskop, reszta modułów była bez większych problemów dostępna, jak nie giełda to bomis. Oczywiście po zakupie część trzeba było sobie naprawić lub uzupełnić brakujące podzespoły. Składałem też małe, przenośne "neptuny 150" czarno-białe, lub zielone jako monitor do komputera.

ken-wawa napisał:

Swoją drogą ktoś widział gdzieś jakiś dokładny opis, jak po otwarciu obudowy przygotowywać takie crt'ki do naprawy? Chodzi o rozładowanie tych wysokich napięć

Bierzesz kabel od miernika, końcówkę którą wkłada się do multimetru podpinasz krokodylkiem do plecionki uziemiającej zewnętrzną, grafitową powłokę kineskopu, a sondę pomiarową wsuwasz pod kapturek złącza WN, anodowego kineskopu, usłyszysz wyładowanie, odczekujesz chwilę i powtarzasz operację

Pan.Kropa napisał:

>>21938465I tam Nicam z anteny naziemnej działał bezproblemowo.

Problem w tym, że w tym moim Daewoo Nicamu nie było w ogóle i nie było też filtrów 6,25 MHz. Skutek: brak stereo w ogóle (z kablówki). A jak już dorobiłem stereo A2 dzięki konwerterowi Rymi, to okazało się że są zakłócenia od nośnej Nicamu. Moja "problemowość" polegała na braku stereo w telewizorze teoretycznie stereofonicznym z kablówki teoretycznie nadającej stereo (i to w dwóch systemach: Nicam oraz A2). Żadnego z tych systemów telewizor nie łykał.

Aha. Przepraszam. Nie wiem skąd mi się to wzięło że twój TV miał problem z odbiorem Nicam.

p.kaczmarek2 napisał:

a głośniki są jeszcze obudowane tak, by miały polepszone właściwości akustyczne.

Wydawać by się mogło, że jeden głośnik w dodatku o prostokątnej membranie w plastikowej obudowie z otworem to nic innego jak tylko bajer. Zgadza się może się wydawać... - też tak myślałem do momentu gdy z braku czegoś lepszego pod ręką podłączyłem pod naprawiany wzmacniacz takie dwie kolumienki... Potem przeszukałem cały magazyn i z TV Sony, które tam czekały na ewentualny "odzysk" części wymontowałem wszystkie jakie znalazłem (w kilku modelach TV Sony stosował dokładnie takie same kolumienki z takimi samymi głośnikami). Wykorzystałem je (w sensie same głośniki) dość dawno już do samograja jaki robiłem dla Przyjaciela, który potrzebował czegoś do prowadzenia zajęć. On zadowolony bo mimo stosunkowo niewielkiej mocy (8 takich głośników w jednej obudowie plus wzmacniacz 60W) kolumienka potrafiła solidnie nagłośnić salę na jakieś 40 osób przy czym praktycznie nigdy nie pracowała na pełnej mocy.
Co można powiedzieć o tych głośnikach? Po pierwsze produkcja z okresu gdy jeśłi producent napisał "10W" (tyle ma jeden głośnik) to faktycznie tyle ma i może z taką mocą grać latami (zresztą w TV z których pochodziły takiej wzmacniacze je napędzały) bez żadnego problemu z np, utratą sztywności zawieszenia czy samej membrany. Do tego naprawdę spora efektywność - nie miałem ani jak zmierzyć, ani nie znalazłem nigdzie stosownych parametrów (w Sony figurowały tylko pod numerem części), ale z tego co mogłem porównać do innych głośników o znanej efektywności co najmniej 90-92dB miały. Pasmo co prawda nie było zbyt imponujące (dół zaczynał się mniej więcej w okolicy 70Hz - co jak na takiej wielkości głośnik nie było wcale złym wynikiem - oczywiście mowa o "gołym" głośniku - bez obudowy, w dedykowanej "telewizyjnej" obudowie schodził niżej - do jakichś 60Hz na pewno) a górę ciągnął w miarę poprawnie do ok. 14-15kHz - co prawda już ze słyszalnym (ale niewielkim) spadkiem, ale jednak. Ogólnie biorąc to był po prostu solidny głośnik szerokopasmowy o przyzwoitych parametrach. Można by go byłoby porównać do głośnika Tonsila GD31/21/5, tyle że ten SONY miał 2x więcej mocy, i za to prawie 1/3 wielkości powierzchni membrany. Oczywiście inny okres produkcji (ten Sony był co najmniej 15 lat młodszy), ale gdyby Tonsil dalej się mógł skupić nad własnymi projektami a nie kupował licencji od (teraz mnie pewnie wielu przeklnie)mało znanego na rynku (co do produkcji głośników) Pioneer'a dziś może by nadal produkował swoje głośniki i sprzedawał innym... Ale to tylko taka moja dygresja.

Ale mówisz o tym prostokątnym głośniku widocznym w tytułowym telewizorze, czy o okrągłych szerokopasmówkach, montowanych również w zabudowach w TV Sony?

Sony zazwyczaj nieźle nagłaśniał tv. Nawet proste modele mono z jedną małą elipsą potrafiły dość głośno i czysto grać. Najlepiej grały modele KV-A29** albo KV-A25** - w środku siedziały dwie duże zabudowane "kolumny" z 13 cm brytyjskim głośnikiem szerokopasmowym Goodmans. Choć znam wyjątek - miałem kiedyś starszy model KV-X2521D, w środku eliptyczne głośniki 7x13 cm, bez zabudowy brzmiały głośno, ale trochę "cienko" pod kątem basów.

Zgodnie z cytowanym fragmentem o głośniku z tematu.

Różne firmy stosowały swoje rozwiązania.
Miałem wyjęte kolumny z jakichś niemieckich konstrukcji i to z epoki obudów drewnianych, głośnik basowy był zamknięty w obudowie z kanałem bas-refleks umieszczony z boku, a wylot tej kolumienki z przodu, a nad nim eliptyczny średniotonowy i wyżej jeszcze wysokotonowy głośnik.
Sony też stosowało kolumny na zewnątrz, były wersje przykręcane z boku, jak i również gdy tv stał na głośnikach.

Lubiłem jakość (sony trinitron) tych telewizorów i monitorów, nienawidziłem ich naprawiać

Dorzucę co do głośnikow, że wcześniej wzmiankowany przez mnie Schneider Las Vegas 70 miał nagłośnienie z subwooferem. Właściwie skrzynka suba (40x40x40cm, moc 30W) była wbudowana jako centralna cześć konstrukcji, cała elektronika była na niej porozwieszana, glośnik "patrzył" w dół a kanał byl wyprowadzony do tyłu. Głośniki średnio/wysokotonowe były wbudowane w masywne "nogi" i były nieco rozchylone na zewnątrz. TV był w folderach reklamowany jako posiadający dźwięk Hi-Fi. Grał faktycznie nieźle, ech stare czasy...

kazikszach napisał:

Sony też stosowało kolumny na zewnątrz, były wersje przykręcane z boku, jak i również gdy tv stał na głośnikach.

Kiepscy taki mieli.

James596 napisał:

kazikszach napisał:

Sony też stosowało kolumny na zewnątrz, były wersje przykręcane z boku, jak i również gdy tv stał na głośnikach.

Kiepscy taki mieli.

Potwierdzam.
Były tv firmy Grunding z dźwiękiem Hi-Fi, w których można było wyłączyć tor wideo i wygasić ekran i był on wtedy tylko wzmacniaczem.

Mój telewizor domowy crt to eksploatowany do okolic pierwszego covida (końcówka 2019) Grundig SE7287 (29 cali). Miał śliczny obraz do którego najdroższe LCD tylko podchodzą.

Oczywiście w okolicach początku drugiej dekady XXI w. leżał raz banią na kocu i była sesja żarzenia połączona ze strzałami kondensatorem. Musiałem, ponieważ uwalił mi TDA w torze zielonym, na miernik już przejście bylo. Mi się udało. Chodził do końca, wymieniony na Panasonica plazmę bo tuner dvb-t zepsuł się

DJ_KLIMA napisał:

Lubiłem jakość (sony trinitron) tych telewizorów i monitorów, nienawidziłem ich naprawiać

Czemu nienawidziłeś ich naprawiać?