Lampy neonowe mogą być zasilane wyprostowanym napięciem sieci, z szeregowym rezystorem ograniczającym prąd.
Triody wymagają żarzenia około 4V i 1,5A, zaś napięcie anodowe jest rzędu 100V.
Istnieje możliwość wykonywania bardziej złożonych lamp, zawierających czy to inne grafiki dla lamp neonowych czy to bardziej złożone systemy (tetrody, pentody) dla lamp próżniowych. Zależy to od ilości przepustów wtopionych w spłaszcz. Istnieje w zasadzie możliwość wykonania grafik "animowanych" (lampa z większą ilością przepustów może mieć włączane kilka fragmentów grafiki osobno).
Z pewnych względów ilość wtapianych elektrod nie może w tej chwili przekroczyć 6, choć najchętniej wtapiam do 4 plus jeden wspornik.
Wykonanie lampy jest dość czasochłonne i w przeliczeniu na 1 szt (a więc zakładając, że robię taką sztukę od A do Z) jest to czas 5-6 godzin.
Czas ten mógłby być skrócony, o ile wyposażenie laboratorium miałbym lepsze.
Ważną operacją jest stapianie balonu z kryzą spłaszcza. Odbywa się to w tej chwili na prymitywnej zatapiarce pionowej. Stapianie można zobaczyć na przyspieszonym filmie:
http://www.tubedevices.com/alek/pwl/zatapiarka/pr%F3ba%20zatapianie.avi
Po stopieniu złącze musi być starannie odprężone; niespełnienie tego warunku kończy się katastroficznym naprężeniem i w efekcie pęknięciem promieniowym lampy.